Home . Opinione . Kalorësi i vetmuar

Kalorësi i vetmuar

Shkruan: Bedri Islami

Shefi i qeverisë, Edi Rama, menjëherë pas zgjedhjeve, ka nisur turin e tij politik e administrativ, të përmbledhur nën idenë e dëgjesës publike. Një gjetje e zakonshme, por që, ndryshe nga herët e tjera, ajo po përfshin përmasa të mëdha të lëvizjeve dhe , jo si ishte menduar fillimisht, si një tur falënderimesh, ka nisur të shkëndijojë idetë e lëshuara nga Rama për reformimin e administratës publike.

Termi “administratë” dhe “tepsi” ishin të përditshme në fushatën zgjedhore, sidomos në javët e fundit të saj. Në fakt, ato u bënë lejtmotivi i një fushate të pazakontë, ku vetë ai, Rama, e dinte më mirë se të gjithë se, nëse nuk do të kishte arritur numrin magjik +71, jo vetëm do i hiqej tepsia e pushtetit nga dora, por nuk do të kishte pasur as lugë për të gërvishtur fundin e saj.

Të jemi të qartë: ne kemi një administratë të deformuar dhe na duhet urgjentisht një lloj tjetër administrate; solide, korrekte, e kulturuar dhe e mirë arsimuar. Na duhet një lloj administrate që nuk të merr shpirtin, si ndodh jo pak herë, që nuk të shikon nga duart në vend që të shikojë në sy për hallin që ke; një administratë që njeh për zot të saj ligjin dhe i përmbush detyrimet ligjore, por që, nga ana tjetër, nuk ka asnjë lloj frike nga ndërrimi i pushtetit, se bashkë me ndryshimin mund të flaken nga puna.

Ka kohë që administrata e shtetit tonë është kështu: e copëzuar sipas ngastrave partiake, e pëlqyer sipas shijeve të shefave dhe që, me ndërrimin e pushtetit, janë bërë edhe lëvizjet më të ndjeshme të saj, duke sjellë në zyrat e shtetit mitingashë partiakë pa asnjë lloj vlere. Përqindja e ndarjes së tortës së pushtetit ka vazhduar edhe në katër vitet e para të qeverisjes Rama dhe jo e gjitha për faj të LSI-së. Nëse sot, shefi i qeverisë, gjithë fajin e ndarjes së pushtetit ia hedh forcës me të cilën bashkëdrejtoi, dhe, sipas tij, kanë bashkëvepruar mirë përmes reformave të mëdha, kjo do të thotë që edhe një herë të hapësh rrugën e trafikimit të të paaftëve, që nuk kanë asnjë lidhje me shtetin, por lidhje të fuqishme me pushtetin.

Më tregonin një rast për drejtuesin e një institucioni, jo edhe të parëndësishëm, i vendosur pas zgjedhjeve të katër viteve më parë. Një ditë në zyrën e tij hyn sekretarja, e cila merrej me korrespondencën e tij dhe i thotë se për të ka ardhur një email. “ –Mirë, i tha, le të hyjë”. Ky njeri është ende shef… dhe si militant mund të hiqet shumë vonë nga detyra…

Si duket, gjërat po vihen në lëvizje, por, duhet thënë se jo rrallë herë është filluar nga çatia e shtetit dhe jo nga themelet e tij.

Në tehun e shefit të qeverisë janë vënë pjesë të rëndësishme të administratës, që kanë të bëjnë më së shumti me njerëzit dhe ku problemet janë zvarritur me vite e vite; hipotekat, ALUIZNI, Sigurimet Shoqërore, për të shkuar më tej drejt dikastereve dhe institucioneve të rëndësishme.

Ndërkohë, si në një aksion me goditje të përqendruar, për disa orë, pas një urdhri gojor, u detyruan të japin dorëheqjen 35 drejtues të hipotekave të shtetit shqiptar; nesër mund të largohen po kaq drejtues të ALUIZNI-t, më tej të sektorëve të tjerë që, përmes mos zbatimit të ligjit, jo vetëm të torturojnë deri sa mund të të marrin shpirtin, por edhe të vjedhin haptas. Si me pagesat e energjisë elektrike, me pagesat nga ujit etj.

Rama e ka marrë mbi vete detyrimin e pastrimit të shtetit nga një administratë e gabuar. Duket si një kalorës i vetmuar, që, pasi e nisi këtë luftë në ditët e pushimeve, pas pak, edhe ai vetë do të bëjë pushimin e detyruar shtetëror. Do të ndodhë kështu, pasi detyra e shefit të qeverisë nuk është që të hedhë çatinë para themeleve, por, pasi të ketë ngritur themelet e qëndrueshme, të mendojë për çatitë.

Largimi i 35 drejtorëve të hipotekave i mbush njerëzit me frymë për një çast të vetëm dhe, të parët që do të aplikojnë nën drejtuesit e rinj, ndoshta do të jenë njerëz me fat, pasi nga trysnia e zgjedhjes së halleve, mund të bëhen me shumë me pasoja.

E keqja e shtetit nuk janë thjeshtë 35 drejtorët e dorëhequr nga zori, apo edhe ata që do të “dorëhiqen” një ditë tjetër, por gangrena e asaj që ka marrë përsipër një pjesë të shtetit: vendosjen e shtetit nën sundimin partiak, edhe kur ky sundim është i përkohshëm. Përvoja e strukturimit të sistemit arsimor mund të ndiqej shumë lehtë edhe në sistemin e shëndetësisë, njëri nga më të përfolurit, e jo pa të drejtë. Nuk u bë jo se penguan drejtorët e hipetekave, por sepse vetë struktura e dikasterit nuk ishte e interesuar ta bënte atë.

Edhe largimi i ndonjë drejtuesi tjetër mund të mbushë njerëzit për pak kohë me frymë, por, nëse nuk ndryshon sistemi i delegimit të njerëzve në punët e shtetit, atëherë tepsia do të rrotullohet nga e djathta në të majtë dhe fundi do të jetë rishtas i njëjtë. Mund të përsëritet thënia e njohur, “ku ishe, hiç gjëkundi”.

Deviza e Ramës, disa vite më parë, ka qenë se shteti i korrupton njerëzit, strukturat dhe mendësitë e tij. Në një shtet perëndimor nuk mund të ndodhë veçse kështu; ku sistemi i krijon hapësirën, jo vetëm për punë të ndershme, por edhe detyrimisht në zbatimin e ligjeve përkatëse. Pa drojën se mund të ikin një ditë, pa detyrimin për të qenë servilë ndaj shefave partiakë e deputetëve.

Edi Rama, ashtu si ka qenë në mendimin e tij, duhet të ngritë një sistem të meritës, e kjo nuk bëhet me një fushatë paszgjedhore, si dëshmi e mangët se revolucioni filloi. Largimet njëherazi, për të cilët nuk më vjen keq, pasi edhe vetë jam njëri ndër të sorollaturit me shumë vite për shtëpinë ku kam lindur e jam rritur, nuk sjellin sistemin e ri të meritës, por, duke lënë vendet e hapura, shumë shpejt do të ngjallin lakminë e militantëve për të marrë shpërblimin e duhur.

Nëse nuk ngrihet një themel i qëndrueshëm, solid deri në imtësi, jo një shef qeverie, por edhe dhjetë të tillë njëherësh, nuk mund ta bëjnë atë.

Ajo që bën sot shefi i qeverisë është një stuhi e përkohshme, të cilën, as mund ta bëjë vetë e as nuk ka të drejtë ta bëjë vetëm ai; largimi i institucioneve nga krijimi i një sistemi vlerash do të thotë se: ose ai vetë nuk ka besim tek ato, ose nuk është i aftë të bëjë këtë përmes institucioneve dhe një shkallëzimi gjithnjë në ngritje.

Nuk vihet çatia para se të ngrihet godina. Ajo është një erë e përkohshme, pas së cilës do të mbeten disa njerëz të larguar, një shije e të hidhurës jo shumë të largët dhe mendimi, edhe më tej i gabuar, se, vetëm shefi i qeverisë, që është edhe shefi i partisë në pushtet, mund të bëjë gjithçka në rregull e pa gabime.

Nëse do të bëjë një veprim për së mbari, si fillesë për të larguar të deleguarit politikë, le t’u japë rrugë së pari ministrave të deleguar, gjysmë teknikë e gjysmë praktikë, të cilët, sipas premtimit që bëri, nuk do të ishin në këto poste që të nesërmen e zgjedhjeve të 25 qershorit.

Një kalorës i vetmuar, jashtë institucioneve, është shembull jo i mirë i krijimit të sistemit. Është në majë të kalit, por nuk dihet sa i binden kuajt e tjerë…

Koha për reforma të mëdha është e gjithmonshme. Shtatori do të jetë edhe fillesa e provës së madhe. Këto të sotmet janë si ato pushkaliqet e fëmijërisë, që zhurmën e bëjnë të madhe, por që harrohen shumë shpejt.

Mos Humbisni:
Administratori i Zall Herrit ikën nga LSI: Rikthehem te familja ime në PS!

Close